Paardrijden - Wedstrijd - Paard parkeren

 
Paard parkeren

Parkeren houdt niet meer in dan dat het paard rustig stil blijft staan terwijl de trainer vrij rondloopt. In de vrijheidsdressuur moet het paard zelfstandig kunnen blijven staan (parkeren) zodat de trainer zijn handen vrij heeft en om het paard heen kan bewegen zonder dat het paard steeds achter hem aan loopt.

Daarnaast levert ook het parkeren een belangrijke bijdrage aan de veiligheid tijdens de training: Een geparkeerd paard kan niet opdringerig worden. Bovendien is hij door deze oefening gewend om op afstand van de trainer te werken, wat erg goed van pas komt bij het trainen van oefeningen als de Spaanse pas, het steigeren en de jambette.

Er bestaan in praktijk twee varianten op het parkeren.

1.     De eerste is het praktische parkeren dat elk vrijheidsdressuurpaard beheerst, gewoon omdat hij anders geen vrijheidsdressuur geleerd zou kunnen hebben. Bij deze variant kan de trainer vrij in een straal van twee meter rondom het paard lopen en zich bezig houden met de oefenining, zonder dat het paard ongeduldig wordt of zich probeert om te draaien naar de trainer toe.

2.     De tweede variant is een uitgewerkte versie van het praktische parkeren. Dit echte parkeren houdt in dat de trainer het paard ergens kan neerzetten en het paard daar vervolgens roerloos blijft staan terwijl de trainer bij hem wegloopt en zich vrij door de trainingsruimte en zelfs daarbuiten beweegt. Dit is een erg indrukwekkende oefening, vooral als het paard op gras staat tijdens en hier tijdens het parkeren geen moment naar omkijkt. Op deze manier vormt het parkeren bijna een vrijheidsdressuur oefening an sich. Om op een goede en veilige manier vrijheidsdressuur te kunnen trainen is echter het praktische parkeren alleen ook al genoeg.

Het trainen van parkeren in 4 stappen:

1. Halthouden

Eerst moet het paard naast je aan een doorhangend halstertouw stil kunnen staan. Zodra hij uit eigen initiatief wil gaan bewegen, geeft je een duidelijk signaal voor het halthouden. Dit kan een stemhulp of het kort opnemen van het halstertouw zijn, net zo het paard gewend is. Als hij vervolgens blijft staan,  beloon je hem, waarbij de periodes tussen de beloningen steeds verder worden opgerekt. Stapt een paard uit eigen beweging weg, dan wordt hij weer stilgezet en pas beloond als hij enkele secondes blijft staan.

2. Naar achteren bewegen

Zodra het paard op een stemhulp halt kan houden en blijft staan, verlaat je de positie waarin je oorspronkelijk tijdens het halthouden stond en beweeg je je langzaam langs de hals en de rug van het paard naar achteren. Terwijl je dit doet laat je een hand over het lichaam van het paard mee naar achteren glijden, om hem niet het gevoel te geven dat hij er plotseling alleen voor staat.

Voor élke centimeter die je naar achteren kan bewegen terwijl hij blijft staan, wordt hij beloond. Veel paarden vinden het in het begin namelijk erg moeilijk om de zelfbeheersing op te brengen die deze oefening vereist. Om het paard te laten beseffen dat hij zelf voor het blijven staan moet zorgen, is het belangrijk dat je zo snel mogelijk het halstertouw los laat. Dit kan door het over de schoft van het paard te gooien zodat je het altijd binnen handbereik hebt.

3. Los van het lijf

Kun je nu zonder problemen langs het paardenlichaam naar de achterhand lopen, dan is het tijd voor de volgende stap. Je loopt nu weer naar de achterhand, maar haalt dan je hand van het lichaam af. Als het paard hierbij blijft staan, krijgt hij zijn beloning. Vervolgens wordt het loslaten uitgebreid doordat je vanaf de achterhand opzij naar achteren wegloopt. Ook deze afstand naar achteren moet stap voor stap opgebouwd worden.

4. Naar voren

Als het paard hier rustig onder blijft kun je vanuit deze positie, enkele meters schuin achter het paard, weer langzaam naar voren bewegen totdat je ook op enkele meters afstand naast hem kunt staan. Vooral dit deel is vaak een moeilijk punt omdat het paard nu veel gemakkelijker naar je toe kan komen, zonder eerst een draai om zijn as naar achteren te hoeven maken. Deze beweging naar voren moet dus zeker langzaam en voorzichtig opgebouwd worden.